Mijn favoriete gay shorts (5)


Go-go reject (Michael J. Saul; Verenigde Staten, 2010)

Blonde twintiger Daniel (Heath Daniels) staat achter de balie van een ijssalon maar droomt ervan om de “Jennifer Beals of male go-go dancing” te worden. Aan Daniels danscapaciteiten ligt het zeker niet. Aangemoedigd door zijn beste vriend Matthew (Matthew Bridges) tracht Daniel zijn droom te verwezenlijken, maar de clubeigenaren bij wie hij mag voordansen vinden hem zonder uitzondering te mager. Daniel moet eerst maar eens een tijdje de sportschool induiken om wat spiermassa kweken. Omdat Daniel zelf heel tevreden is met zijn lichaam, zint hij op een andere aanpak. Go-go reject is een typisch Amerikaanse feel good movie met een typisch Amerikaans optimistische moraal: wie maar genoeg moeite doet, slaagt tenslotte altijd. Hoofdrolspeler Heath Daniels schreef zelf het scenario. Bijzondere aandacht verdient de originele aftiteling, die in wezen een mini-documentaire is.

Go-go reject (19 min., 51 sec.): Go-Go Reject on Vimeo
Go-go reject is ook verschenen op de verzamel-DVD’s: Boys on film 5 : Candy boy (London : Peccadillo Pictures, 2010) en Par-courts gay 1 (Paris : Optimale, 2011)
Meer informatie: Go Go Reject (Short 2010) – IMDb

 

The dazzling destiny (Marco Laborda; Spanje, 2013)

Ongeloof, verdriet, wanhoop, verbijstering. Maar vooral ongeloof. Als Nico’s relatie met Pablo plotseling uitgaat – omdat die een ander heeft – kan hij dat gewoon niet geloven. Hoe beïnvloedt dit ongeloof Nico’s leven? Hij staat op, gaat in bad, kleedt zich aan voor een sollicitatiegesprek, een gesprek waar hij naar toe gaat met de metro. De wereld draait door. Alles is hetzelfde en toch is alles anders. Voortdurend dringt het verleden zich aan Nico op, de relatie die er niet meer is. Hoe ziet een dag eruit die alleen uit ongeloof bestaat, als er alleen maar vragen zijn en geen antwoorden? Regisseur Marco Laborda (1988) neemt zelf de hoofdrol voor zijn rekening in The dazzling destiny. De dialoogloze film kent een paar prachtige sequenties en is kundig gemonteerd, al zijn er ook momenten die aandoen als een sentimentele videoclip. Maar wie het gevoel kent plotseling te zijn ingehaald door de verpletterende werkelijkheid, weet dat juist dan het sentiment keihard kan toeslaan.

The dazzling destiny (13 min., 34 sec.): The Dazzling Destiny on Vimeo
Meer informatie: The Dazzling Destiny (2013) (imdb.com)

 

 

Romper el día (Elías Pedernera; Argentinië, 2015)

Laten we eerlijk zijn: buiten dat we een groot deel van ons leven verslapen, besteden we in welvarende landen ook een behoorlijk deel van onze tijd aan tamelijk nutteloze zaken. Er zijn dagen dat we eigenlijk van alles moeten doen maar die we welbeschouwd totaal verlummelen. De korte film Romper el día (De dag aanbreken) kan worden opgevat als een pleidooi voor het bewust genieten van zo’n spijbeldag. Ook Andrés (Facundo Vidal) en Darío (Pedro Aggollia) worden geacht van alles te doen maar nadat de wekker tot tweemaal toe is afgegaan, besluiten ze om de dag welbesteed te verlummelen. Dat vergt een paar smoezen voor de buitenwereld maar als die eenmaal gepleegd zijn is de weg vrij voor een zalig luie dag vol levenskunst en erotiek. Als we zo’n drie minuten in de film op weg zijn en Andrés en Darío nog steeds in bed liggen, wordt er een vinger bevochtigd om met een tepel te spelen. Even later wordt er een geslachtsdeel gekneed dat zich in een boxershort verbergt. YouTube waarschuwt dat de film misschien “inapproprate for some users” is maar alles blijft volstrekt binnen het betamelijke. In dramatisch opzicht stelt Romper el día niet veel voor dus het helpt dat regisseur Elías Pedernera acteurs heeft gekozen die prettig zijn om naar te kijken. Jammer dat de conventies verbieden dat de seks niet net wat explicieter in beeld gebracht wordt. Het verhaaltje vraagt er gewoon om. Wat tempo, sfeer en onderwerp betreft doet Romper el día sterk denken aan de films van Pedernera’s landgenoot Marco Berger, waarin meestal ook niet veel gebeurt en die eveneens doordrenkt zijn van (homo)erotiek.

Romper el día (16 min., 48 sec.): Romper el día – Cortometraje, de Elías Pedernera – YouTube
Meer informatie: Elias Pedernera | Select Play (laplata.gob.ar); Elias Pedernera en Alternativa. Comunidad en escena. (alternativateatral.com)

 

Mój koniec świata (Kamil Krawczycki; Polen, 2017)

Wederom een korte film over liefdesverdriet. Na zes jaar is de relatie uitgegaan tussen Filip (Bartosz Ostrowski) en zijn vriend Eryk (Pawel Dobek). Filip, een jonge fotograaf uit Kraków, zwelgt in zelfmedelijden en denkt dat hij nooit meer over het verlies van zijn eerste grote liefde heen zal komen. Zijn wereld is ingestort. Ook een toevallige ontmoeting met de aantrekkelijke 23-jarige drop-out Janek (Karol Kubasiewicz), die hij vraagt om voor zijn lens te poseren, brengt daarin geen verandering. Polen is voor homoseksuele mannen bepaald geen Disneyland, waar iedereen recht heeft op een dosis suikerzoet geluk. Of ziet Filip het allemaal veel te somber in?

Mój koniec świata (30 min.,52 sec.): The End of My World (2017) | MUBI
Mój koniec świata is ook verschenen op de verzamel-DVD: Testosterone volume one : a short film collection (Philadelphia : TLA Releasing, 2018)
Meer informatie: Mój koniec swiata (Short 2017) – IMDb

 

 

 

Los novios de mi madre (Samuel Cristóbal Montes de Oca León; Mexico, 2017)

Sommige korte films voelen aan als middellange speelfilms. Het geheim daarvan schuilt niet alleen in een doortimmerd verhaal maar ook in een scenario dat elke toneelmatigheid vermijdt. Los novios de mi madre (De minnaars van mijn moeder) is een korte film die gaat over jaloezie en eenzaamheid, zware thema’s die op een intelligente speelfilmachtige wijze worden uitgeserveerd. Middelbare scholier César (César Acosta) en zijn alleenstaande moeder Luisa (Sandra Burgos) wonen in een comfortabel huis in een groene buitenwijk van een Mexicaanse provinciestad. In materieel opzicht komen beiden weinig te kort maar in affectief opzicht des te meer. César is stiekem verliefd op zijn beste – en enige – vriend Pablo (Alonso Esponda). Die ambieert een carrière als filmster of fotomodel en dat hij daarin zal slagen leidt geen twijfel, want hij is een charmeur van het zuiverste water. César is veel eenkenniger en eenzelviger. Hij is meer op zijn plek áchter camera of fototoestel. Als amateurfotograaf is hij een scherp waarnemer. Moeder Luisa, die worstelt met het ouder worden, heeft de gewoonte er minnaars op na te houden en doet geen enkele moeite dit voor César verborgen te houden. Dat zij ook met Pablo flirt ergert César flink. Het zet de vriendschap met Pablo onder druk, zeker als blijkt dat die wel bereid is het op een oude fiets te willen leren. De film zit vol symboliek. Een langzaam verleppend bosje bloemen verbeeldt de tanende schoonheid van Luisa, die voor het te laat is zich nog eenmaal in een erotisch avontuur wil storten.

Los novios de mi madre (22 min., 22 sec.): Los Novios de mi Madre – Shortfilm – // My Mother’s Lovers – Shortfilm . – YouTube
Los novios de mi madre maakt deel uit van de compilatie Right beside you (London : NQV Media, 2020)
Meer informatie: My Mother’s Lovers (Short 2020) – IMDb

 

Que la nuit s’achève (Denoal Rouad; Frankrijk, 2018)

Taxichauffeur is een tamelijk eenzaam beroep, zeker als je vooral nachtdiensten draait, zoals Karim (Sofian Khammes). Tussen de passagier(s) op de achterbank en de chauffeur voorin gaapt meestal een diepe kloof. Op een keer, als de ochtend al is aangebroken, krijgt Karim echter een jonge buitenlandse kunstenaar op de achterbank die van het vliegveld naar een Parijse galerie moet worden vervoerd. Deze Alexander (Jordi Gimeno) weet moeiteloos de kloof tussen de achterbank en voorstoel te overbruggen. Karim raakt geobsedeerd door de kunstenaar, bezoekt diens vernissage, en slaagt er uiteindelijk in hem nogmaals in zijn taxi te krijgen. Die ontmoeting loopt niet helemaal – of beter gezegd helemaal niet – goed af maar leidt er wel toe dat Karim een beslissende stap in zijn leven zet.

Que la nuit s’achève (20 min., 47 sec.): WATCH a gripping short film about a taxi driver coming out of the closet | FULL MOVIE – YouTube
Meer informatie: Que la nuit s’achève (Short 2018) – IMDb

 

 

 

Stille dorst (Claire Zhou; Nederland, 2018)

Tarik, een Marokkaanse Nederlander van 32, neemt zijn intrek in een vakantiehuisje op de Veluwe. Niet om er vakantie te vieren maar vanwege relatieperikelen, zoals kan worden opgemaakt uit een telefoongesprek dat Tarik (Mouad Ben-Chaib) met zijn 8-jarige dochtertje voert. Op de grote stille heide vindt Tarik rust en – nog belangrijker – ook zichzelf. Helemaal vanzelf gaat dat niet. Er is een kapotte waterleiding voor nodig en een doortastende verhuurder (Joshua Albano) die eigenhandig het euvel wenst te verhelpen. Deze blonde knuffelbeer is behalve een begenadigd doe-het-zelver ook een “Shakespeare als het aankomt op aftrekken”. Hij zorgt niet alleen voor stromend water maar weet ook Tariks stille dorst te lessen. De film van Claire Zhou (1996) is niet geschikt voor mensen die prijs stellen op een zeer hoog realiteitsgehalte. Liefhebbers van onbeschaamde romantiek kunnen echter hun hart ophalen.

Stille dorst (22 min., 3 sec.): HIGH TIDE (STILLE DORST) – Romantic Gay Short Film (En/It/Fr/De/Jp Subs) – YouTube
Stille dorst maakt deel uit van de compilatie Right beside you (London : NQV Media, 2020)
Meer informatie: Stille Dorst (Short 2018) – IMDb

 

Alíron (Adrià Llauró Martínez; Spanje, 2019)

Voetbal kijken op televisie is een mannending, zeker in Catalonië. Samen met één van je maten de verrichtingen van Barça volgen, liefst op een aftandse maar gemakkelijke bank met een biertje en een bak chips erbij. Een combinatie van spanning en ontspanning die verworden is tot ritueel en zich daarom volgens een vast patroon dient te ontvouwen. Zo ook bij de volledig op elkaar ingespeelde blaugranes Marc (Eudald Font) en Fran (Adrián Expósito). Totdat Marc er bij toeval achter komt dat Fran, vlak voor aanvang van de wedstrijd, op zijn laptop een artikel of blog heeft zitten lezen getiteld Sexo con tu mejor amigo (Seks met je beste vriend). Dat maakt elke handeling van Fran plotseling bijzonder verdacht. De wedstrijd doet er voor Marc ineens niet meer toe. Kijkplezier maakt plaats voor groeiend ongemak. Dat een onbenullig misverstand echter ook de weg kan effenen naar een homocurieuze voortzetting van de vriendschap toont de hilarische ontknoping. Sterk scenario en vermakelijk acteerspel, een ietsepietsie over the top.

Alíron (6 min., 35 sec.):  ALIRÓN – Cortometraje – YouTube
Meer informatie: Alirón (Short 2019) – IMDb

  

 

Undercurrent (Weng Yu-Tong; Taiwan, 2019)

Op 10 december 1979 vond in de Taiwanese havenstad Kaohsiung een demonstratie plaats voor meer burgerlijke en politieke vrijheden. Taiwan was destijds nog een eenpartijstaat waarin alle macht in handen was van de Kuomintang. Al vanaf 1949 gold op het eiland onafgebroken de noodtoestand en was de rechtspleging grotendeels geschoeid op militaire leest. Deze lange periode van repressie staat in de moderne Taiwanese geschiedenisboekjes bekend als het tijdperk van de witte terreur. Op last van de Kuomintang werd de demonstratie van 10 december 1979 bruut uiteengeslagen. De politieke activisten die tot de demonstratie hadden opgeroepen werden gearresteerd en verdwenen veelal jarenlang achter de tralies. Achteraf bezien markeerde de demonstratie echter het begin van een geleidelijke overgang naar een meer democratisch staatsbestel. In 1987 werd de noodtoestand ten langen leste opgeheven.

De korte film Undercurrent speelt zich af daags na de gebeurtenissen van 10 december 1979 in Kaohsiung, als de autoriteiten een avondklok hebben uitgeroepen. Een middelbare scholier in de provincie (Huang Lee-Fong) besluit deze avondklok te negeren als zijn nieuwsgierigheid gewekt wordt door een jongeman (Chang Chih-Han) die gearriveerd is met de laatste bus uit Kaohsiung. Mogelijk is het één van de demonstranten die uit handen probeert te blijven van de autoriteiten. De scholier volgt de jongeman naar een vervallen gebouw. Er is weinig verbeeldingskracht voor nodig om te begrijpen dat de bladderende verf van dit gebouw symbool staat voor het afbladderende gezag van de Kuomintang. Scholier en jongeman zoeken behoedzaam toenadering tot elkaar, een toenadering die gestoeld is op seksueel verlangen. Wat regisseur Weng Yu-Tong met haar broeierige dialoogloze film wil onderstrepen is dat de gebeurtenissen van 10 december 1979 in Taiwan niet alleen politieke vernieuwingen in gang hebben gezet maar ook andere ‘onderstromen’ in de samenleving hebben losgewoeld, waaronder de behoefte aan meer seksuele vrijheid.

Undercurrent (19 min., 52 sec.): Undercurrent – YouTube
Meer informatie: Undercurrent (Short 2020) – IMDb

 

Nattåget (Jerry Carlsson; Zweden, 2020)

Verleiden is een kunst die iedereen moet leren en die kunst begint met kijken en oogcontact maken. Oskar (Erik Nilsson), die in Stockholm een sollicitatiegesprek heeft gevoerd, ontdekt in de nachttrein die hem naar huis terugbrengt een leuke jongen. Maar als deze Ahmad (Khalil Ben Gharbia) plotseling terug kijkt wendt Oskar juist weer snel zijn blik af. Ahmad reist niet alleen maar in het gezelschap van zijn ouders. Daardoor kan Oskar, als hij eindelijk wel oogcontact durft te maken, niet zomaar een gesprek met Ahmad aanknopen. Gelukkig is de reis lang en beschikt de nachttrein over toiletten waarin een mens zich even kan afzonderen. Nattåget is gebaseerd op een persoonlijke ervaring van de regisseur en registreert minutieus alle verwarringen waaraan een 18-jarige ten prooi valt bij zijn eerste schreden op het pad van de verleidingskunst.

Nattåget (14 min., 40 sec.): The Night Train (Nattåget) by Jerry Carlsson I Short Film (2020) – YouTube
Meer informatie: Nattåget (Short 2020) – IMDb

 

 

Kdo jsi? (Jirka Černý; Tsjechië, 2020)

De vraag “Wie ben je?”, zoals de titel van deze korte film luidt, lijkt te slaan op hoofdpersoon David, een jongeman die op straat leeft en die onder steeds wisselende naam (Kryštof/Alex/Peter) afspraakjes maakt met homoseksuele mannen via een dating app. Dat doet hij niet zozeer om seks met hen te hebben als wel om ze te beroven. Een man met zijn broek op zijn knieën let immers nauwelijks op zijn portemonnee. Totdat David (David Jablonski) in de val loopt die beginnend undercover agent Adam (Tomáš Bareš) voor hem heeft opgezet en zodoende tot een bekentenis wordt gedwongen. Ik zal niet verklappen hoe die val dichtklapt en waaruit Davids bekentenis bestaat. Wel moet me van het hart dat ik er allerminst van overtuigd ben dat een dief zich zo gemakkelijk in de boeien laat slaan als hier het geval is. Ook Davids bekentenis is mij een tikkeltje te larmoyant. De film kan kortom wel wat meer verhaalraffinement gebruiken. Niettemin is de ontknoping in de kern solide. De vraag “Wie ben je?” blijkt namelijk evenzeer op te gaan voor de man die de val heeft opgezet. Dief en agent hebben meer met elkaar gemeen dan alleen hun seksuele preferentie.

Kdo jsi? (14 min., 23 sec.): KDO JSI? (WHO ARE YOU?) | gay short movie – YouTube
Meer informatie: Kdo jsi? (Short 2021) – IMDb

 

Musí to být bolestivý (David Semler; Tsjechië, 2020)

Op een klein stationnetje op het platteland van Bohemen wachten twee paren op de komst van een stoptrein naar Praag. Het is winter, de avond is gevallen, de wachtkamer is spaarzaam gemeubileerd, ongezellig verlicht en de koffieautomaat heeft kuren. Het ene paar is een jong Tsjechisch-Spaans mannenkoppel (David Semler en David Escudero) dat een toeristische bezienswaardigheid heeft bezocht. Het andere, wat oudere paar bestaat uit een man en vrouw (Matěj Dadák en Lucie Žáčková) die een seksueel afspraakje met elkaar hebben gemaakt. Omdat het homokoppel Spaans spreekt, denkt het heterokoppel in de wachtkamer vrijuit in het Tsjechisch te kunnen speculeren over de vraag wie van de twee jongemannen in bed de actieve en wie de passieve rol vervult. De denkbeelden van het heterokoppel aangaande homoseksualiteit zijn op zijn zachts gezegd niet erg verlicht. Andersom voelt het homokoppel zich vrij om in het Spaans de toekomst en vormgeving van hun relatie te bespreken. Daarover blijken ze het bepaald niet eens te zijn. Op een gegeven moment ontdekt Danny, de Tsjechische helft van het homokoppel, dat de vrouw van het heterokoppel zich tegenover haar dating partner voordoet als single terwijl ze eigenlijk getrouwd is. Dan wordt Danny door een inkomend telefoongesprek gedwongen Tsjechisch te spreken, waardoor aan zijn maskerade als Spanjaard een eind komt. Natuurlijk voelt het heterokoppel zich flink door hem beetgenomen. Er ontstaat een dreigende situatie maar gelukkig heeft Danny een troefkaart in handen waarmee hij de dreiging kan afwenden. Of hij ook zijn eigen relatie kan redden is een heel andere vraag.

Musí to být bolestivý (14 min., 45 sec.): MUST BE PAINFUL by David Semler I Short Film (2020) – YouTube
Meer informatie: Musí to být bolestivý (Short 2020) – IMDb

 

© Peter Zwaal, 2022